go fuck yourself.

a teraz kiedy mam nareszcie wszystko

bo zapomniałeś mojego imienia

i mogę sobie dopowiedzieć resztę

odmawiam wyraźnie negację i chłód

bo ręka mi ścierpła i opadła już -

mistrzowie nie mylą się aż tak bardzo

nie zaprzeczysz.

są światy, które mnie nie chcą.

żołądkowa gorzka z gwinta.

chciałam uciec w nicość denka

mieć widok na sufit i chmury

czuć w żyłach drgania muzyki

i nie zdradziłaś mnie kochana

dziś trzeba stawić czoła dniom

wybaczyć zdradę poranka i żyć

idąc pod wiatr i wpoprzek ludzi

gdy w sobie tylko drgające serce

i choć sił nie ma powtarzam nadal

because i choose to panie smith

sprawdzam znowu swoją naiwność

prostując się na brzegu przepaści

dobranoc kochana do zobaczenia

aż stwierdzę że przerwa na reklamy

by życia nie przedrzeć za szybko

jeszcze będziemy kiedyś razem śnić

will you dare?

a jeśli kiedyś miałby przyjść dzień w którym nie będzie poranka

gdy skowronek umrze wraz z pierwszym powiewem mroźnego powietrza

kiedy zasłony się rozsuną i będzie szaro

a głowa z poduszki zsunie się na podłogę

pamiętaj o tym co nie padło w nadmiarze samogłosek

zachowaj jedną chwilę i uczyń ją nieśmiertelnie naszą

na minutę muzyki klasyków wyrwanej z wieczności

bądź jak tlen co spopieli do reszty wątłe pięciolinie